Continuing the trend of embedding AI into every software imaginable, Google added AI summaries into its Google Scholar PDF reader recently.
Through George Siemens newsletter, I can across this post by Andrew Karpathy discussion how social media learning reflects an illusion of learning. This paralleles instructional design literature that information is not education (Merrill in particular) but in the more contemporary context. It also reflects ideas around struggle and challenge, and that learning is hard. Reposting here for posterity.
# on shortification of “learning”
There are a lot of videos on YouTube/TikTok etc. that give the appearance of education, but if you look closely they are really just entertainment. This is very convenient for everyone involved : the people watching enjoy thinking they are learning (but actually they are just having fun). The people creating this content also enjoy it because fun has a much larger audience, fame and revenue. But as far as learning goes, this is a trap. This content is an epsilon away from watching the Bachelorette. It’s like snacking on those “Garden Veggie Straws”, which feel like you’re eating healthy vegetables until you look at the ingredients.
Learning is not supposed to be fun. It doesn’t have to be actively not fun either, but the primary feeling should be that of effort. It should look a lot less like that “10 minute full body” workout from your local digital media creator and a lot more like a serious session at the gym. You want the mental equivalent of sweating. It’s not that the quickie doesn’t do anything, it’s just that it is wildly suboptimal if you actually care to learn.
I find it helpful to explicitly declare your intent up front as a sharp, binary variable in your mind. If you are consuming content: are you trying to be entertained or are you trying to learn? And if you are creating content: are you trying to entertain or are you trying to teach? You’ll go down a different path in each case. Attempts to seek the stuff in between actually clamp to zero.
So for those who actually want to learn. Unless you are trying to learn something narrow and specific, close those tabs with quick blog posts. Close those tabs of “Learn XYZ in 10 minutes”. Consider the opportunity cost of snacking and seek the meal – the textbooks, docs, papers, manuals, longform. Allocate a 4 hour window. Don’t just read, take notes, re-read, re-phrase, process, manipulate, learn.
And for those actually trying to educate, please consider writing/recording longform, designed for someone to get “sweaty”, especially in today’s era of quantity over quality. Give someone a real workout. This is what I aspire to in my own educational work too. My audience will decrease. The ones that remain might not even like it. But at least we’ll learn something.
On X https://x.com/karpathy/status/1756380066580455557
Join us for #OTESSA25 – Deadline for submission is March 1, 2025
The Open/Technology in Education, Society, and Scholarship Association (OTESSA) hosts its annual gathering of global innovators and thinkers to explore the transformative impact of technology and open practices on education, society, and scholarship. This year’s conference offers multiple opportunities for participation:
Who
Researchers, practitioners, students, librarians, designers, makers, policy advisors, and educators from K-12, post-secondary, and workplace settings are all invited to contribute and attend.
CFPs
General call for proposals and Santa Fe call for proposals (*New* This is the first time OTESSA is offering an in-person conference in the US, organized by Drs. Stephanie Moore, Matthew Schmidt & Jason McDonald.)
I’m delivering one of the keynotes this year, but I’d rather listen to the rest of my fellow keynote speakers :
See you online or in Victoria?!!
I just came across the following summary of my book Learning Online: The student experience from librarians at the University of Northern Iowa, within a list of books focused on Universities and Education in the Digital Age. I am posting it here for posterity and to be able to track it later:
Online learning is ubiquitous for millions of students worldwide, yet our understanding of student experiences in online learning settings is limited. The geographic distance that separates faculty from students in an online environment is its signature feature, but it is also one that risks widening the gulf between teachers and learners. In Learning Online, George Veletsianos argues that in order to critique, understand, and improve online learning, we must examine it through the lens of student experience. Approaching the topic with stories that elicit empathy, compassion, and care, Veletsianos relays the diverse day-to-day experiences of online learners. Each in-depth chapter follows a single learner’s experience while focusing on an important or noteworthy aspect of online learning, tackling everything from demographics, attrition, motivation, and loneliness to cheating, openness, flexibility, social media, and digital divides. Veletsianos also draws on these case studies to offer recommendations for the future and lessons learned. The elusive nature of online learners’ experiences, the book reveals, is a problem because it prevents us from doing better: from designing more effective online courses, from making evidence-informed decisions about online education, and from coming to our work with the full sense of empathy that our students deserve. Writing in an evocative, accessible, and concise manner, Veletsianos concretely demonstrates why it is so important to pay closer attention to the stories of students–who may have instructive and insightful ideas about the future of education.
We (the Learning Technologies degree program at the University of Minnesota – Twin cities) are growing, and are currently seeking a full-time (12-months) Director of Online Programs in Learning Technologies to join us! Flexible work arrangements may include flexibility in schedule and/or work location; 100% remote candidates will be considered. View the position description and details for guidance on how to apply
Join us?
[su_youtube url=”https://www.youtube.com/watch?v=KcFuHKBU138″]
A few months back, colleagues and I began editing a special issue focused on Higher Education Futures at the intersection of justice, hope, and educational technology (original call for proposals) for the International Journal of Educational Technology in Higher Education. The issue is now published and the seven papers included in this issue are available open access on the journal website. I am also linking to them below.
This paper uses speculative methods as a way of imagining futures for higher education in open, non-predictive ways. The complexity and ‘unknowability’ of the highly technologised, environmentally damaged and …
This paper discusses hopeful futures for higher education and the use of technology in realising those futures through the lens of refugee education in Uganda. Through an analysis of qualitative research done …
Open Educational Resources (OER) and Open Educational Practices (OEP) have the potential to transform and positively impact individuals, institutions, and society. As educators, we have a unique responsibility…
Utilising emancipatory approaches to educational technology in higher education allows welcoming creative and artistic modes of inquiry. This article presents two methods, a virtual makerspace and a guided fantasy story that were…
This article argues for exploring, connecting, and applying utopian imagination, speculative design, and planetary thinking as a way forward for higher education to reimagine and move towards more hopeful plan…
This paper combines social fiction and academic analysis to envision hopeful futures for higher education. At the heart of the exploration is Phoebe Wagner’s speculative fiction piece, University, Speaking, which…
This article situates the potential for intellectual work to be renewed through an enriched engagement with the relationship between indigenous protocols and artificial intelligence (AI). It situates this through a dialectical storytelling of the contradictions that emerge from the relationships between humans and capitalist technologies, played out within higher education…
In May, I contributed to a professional development workshop for Greek teachers organized by Greece’s Institute of Educational Policy, focused on AI in the classroom. Alfavita produced a summary, and I am sharing some segments from it below.
Η εκπαιδευτική Νοημοσύνη στην Τάξη – 750 συμμετοχές στο πρώτο Διαδικτυακό Στρογγυλό Τραπέζι
Μεγάλος αριθμός συμμετεχόντων/χουσών από την εκπαιδευτική και όχι μόνο κοινότητα συνδέθηκαν διαδικτυακά για να συμμετάσχουν στην ημερίδα με τίτλο: «Η Εκπαιδευτική Νοημοσύνη στην Τάξη. Η Τάξη της Τεχνητής Νοημοσύνης. Πρώτο Διαδικτυακό Στρογγυλό Τραπέζι» που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 17 Μαΐου 2024.
Περίπου 750 άτομα ήταν εγγεγραμμένα και συνδεδεμένα στην πλατφόρμα την ημέρα της εκδήλωσης, ενώ πάνω από 1.400 προβολές της ημερίδας έχουν καταγραφεί ήδη στο κανάλι του ΙΕΠ στο YouTube. Η εκδήλωση είναι διαθέσιμη προς προβολή στο https://www.youtube.com/live/Xr0lUww1Z6Y?feature=shared
AI in the classroom
Η Ημερίδα αποτέλεσε την πρώτη εκδήλωση μιας σειράς δράσεων διαλόγου για την Τεχνητή Νοημοσύνη στην Εκπαίδευση, που υλοποιείται σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ωνάση και συμμετείχαν τέσσερις Έλληνες και Κύπριοι Ακαδημαϊκοί που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό και βρίσκονται στην αιχμή της επιστημονικής έρευνας για την εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης στην Εκπαίδευση:
Γιώργος Βελετσιάνος, Καθηγητής στο University of Minnesota (https://www.linkedin.com/in/george-veletsianos-5771a42b/)
Ελένη Μαγγίνα, Καθηγήτρια στο University College Dublin (https://www.linkedin.com/in/prof-eleni-mangina-0251a8/)
Μανώλης Μαυρίκης, Καθηγητές στο University College London (https://www.linkedin.com/in/manolis-mavrikis-14b0574/)
Χρυστάλλα Μουζά, Καθηγήτρια στο University of Illinois Urbana-Champaign (https://www.linkedin.com/in/chrystalla-mouza-14a36334/)
Το διαδικτυακό Στρογγυλό Τραπέζι συντόνισε η Βάλια Καϊμάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και Δημοσιογράφος (https://www.linkedin.com/in/valiakaimaki/)
Παρέμβαση εκ μέρους της Συμβουλευτικής Επιτροπής Υψηλού Επιπέδου για την Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία λειτουργεί υπό τον Πρωθυπουργό, πραγματοποίησε το μέλος της κύριος Κίμων Δρακόπουλος (https://www.linkedin.com/in/kimon-drakopoulos-a5663341), Καθηγητής στην Επιστήμη των Δεδομένων και Λειτουργιών στο Πανεπιστήμιο της Ν. Καλιφόρνια, ο οποίος αναφέρθηκε στις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της Τεχνητής Νοημοσύνης και στην αξία των ανθρωπιστικών επιστημών για τη συνδιαμόρφωση των εξελίξεων αυτών. Ο κ. Δρακόπουλος τόνισε την αξία ανάπτυξης δεξιοτήτων κριτικής σκέψης για τους εκπαιδευόμενους, ενώ επεσήμανε τις προκλήσεις της ΤΝ για την ιδιωτικότητα, την ασφάλεια των δεδομένων, την μεροληψία των αλγορίθμων, το ψηφιακό χάσμα που μπορεί να δημιουργηθεί σε περιοχές με γεωγραφικές ιδιαιτερότητες όπως είναι η Ελλάδα, την ανάγκη διαρκούς ενημέρωσης και επιμόρφωσης της εκπαιδευτικής κοινότητας σε θέματα ΤΝ, αλλά και θέματα που έχουν να κάνουν με την ψυχική υγεία των εκπαιδευόμενων, όπως εξαρτήσεις από την ψηφιακή τεχνολογία και την κοινωνική απομόνωση.
Αντικείμενο της εκδήλωσης ήταν οι τρέχουσες εξελίξεις και οι μελλοντικές προοπτικές της ΤΝ στον εκπαιδευτικό τομέα, κυρίως στο διεθνή χώρο. Οι τοποθετήσεις κάλυψαν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, από καινοτόμες εκπαιδευτικές μεθόδους έως τα επιτακτικά ηθικά διλήμματα που προκύπτουν από τη χρήση της ΤΝ στην εκπαίδευση και όχι μόνο. Τονίστηκαν οι μετασχηματιστικές δυνατότητες της εκπαιδευτικής τεχνολογίας ΤΝ, η οποία φέρνει επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μαθαίνουν και οι εκπαιδευτικοί διδάσκουν. Οι πλατφόρμες προσαρμοστικής μάθησης και τα ευφυή συστήματα διδασκαλίας εξατομικεύουν την εκπαίδευση όσο ποτέ άλλοτε. Αυτές οι τεχνολογίες αξιολογούν τις εξατομικευμένες ανάγκες των μαθητών σε πραγματικό χρόνο, προσαρμόζοντας το περιεχόμενο για τη βελτιστοποίηση των μαθησιακών αποτελεσμάτων. Έγινε αναφορά σε πληθώρα περιπτώσεων, δυνατοτήτων και ψηφιακών συστημάτων (tutoring systems, διερευνητικά περιβάλλοντα μάθησης, chatbots, χρήση εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας, avatars κ.α) που μπορούν να βρουν εφαρμογή στην τάξη καθιστώντας τη μάθηση πιο προσιτή και ευχάριστη.
Εκτενής αναφορά όμως έγινε και σε ηθικά ζητήματα. Τονίστηκε η σημασία της προστασίας των δεδομένων, της διαφάνειας, της αλγοριθμικής δικαιοσύνης και της ηθικής χρήσης της ΤΝ σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα. Επισημάνθηκε η ανάγκη διασφάλισης της υπεύθυνης χρήσης της νέας τεχνολογίας, με ανθρωποκεντρική προσέγγιση, με τρόπους που βελτιώνουν την εκπαίδευση χωρίς να διακυβεύεται η ιδιωτικότητα, η συμπεριληπτικότητα και η ισότητα ευκαιριών.
Συζητήθηκαν επίσης, επιφυλάξεις των εκπαιδευτικών για τον μελλοντικό τους ρόλο. Η ΤΝ θα πρέπει να ενισχύσει και όχι να αντικαταστήσει τους εκπαιδευτικούς. Οι εκπαιδευτικοί είναι αναντικατάστατοι ως προς την ικανότητά τους να εμπνέουν και να καθοδηγούν. Η ΤΝ μπορεί να κάνει το μάθημα πιο ζωντανό, να αναλάβει καθήκοντα ρουτίνας, επιτρέποντας στους εκπαιδευτικούς να επικεντρωθούν περισσότερο στην προώθηση της κριτικής σκέψης και της δημιουργικότητας. Έγινε επίσης, αναφορά στη διαδικασία αξιολόγησης του μαθητή (ζητήματα αντιγραφής ή λογοκλοπής).
Η μεγάλη συμμετοχή των εκπαιδευτικών αναδεικνύει το έντονο ενδιαφέρον της εκπαιδευτικής κοινότητας, για τη διερεύνηση των διαδικασιών αξιοποίησης των σύγχρονων τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία και το ενδιαφέρον για την επαγγελματική εξέλιξη των εκπαιδευτικών μας.
Powered by WordPress & Theme by Anders Norén
